5 Şubat 2011 Cumartesi

...

Çok şükür insanları hiçbir zaman,kendimden küçük görme densizliğinde bulunmadım, mükemmeliyetçi olmadım.Yaratılanı sevdik her ne olursa olsun, yaratandan ötürü.

Zaman zaman arkadaşlarımız tarafından ya da başkaları tarafından, eleştiriliriz ama iyi ama kötü.Eleştiriler iyi olduğunda herkes mutlu olur, peki ya kötü olduğunda işte o zaman işin rengi biraz değişir.Kimileri kabullenmez ''olur mu ya öyle şey'' tabi içinden geçirir bunları, muhakemesini yalnız kaldığında yapar insan.Kimileri de bundan çok güzel dersler çıkarır kendine.( ben çıkarıyormuşum gibi bir düşünce gelmesin aklınızıza)
İnsan seçimlerimde kendime güvenirim açıkçası ama bu son 1-2 yılda ki seçimlerim, malesef beni biraz hayal kırıklığına uğrattı.Gerek halk dansları, gerek dersane ve daha niceleri...Çok sevdiğim bazı büyüklerim ve dostlarım bana yeri geldiğinde söylediler aslında fazla iyi niyetlisin, herkese hakketiği kadar değer ver fazlasına gerek yok derlerdi, evet haklılarmış gerek yokmuş.
Düşünsenize bir ortama giriyorsunuz yepyeni bir dünya, birçok insanla karşılaşıyorsunuz, herkesin farklı özellikleri var, kimseyi sevmek gibi bir durum söz konusu olmaz olamaz elbette. Kendine yakın hissettiğin insanlarla arkadaş olursun, geri kalanlarına saygı duyar geçersin ya da burun kıvırıp aşağılar gözle bakmazsın.
Yazacak çok şey var aslında ama kütüphanedeyim şimdi bilahere yazarım uzun uzadıya, böyle daldan dala atlamadan.

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder